कवी कधी झोपत नसतो
तो झुलत असतो
सृजनाच्या सख्त वेलीवर
ईथल्या सालस जाणिवांच देठ धरून
तो करत असतो
शब्दांचा पाळणा
कवितेचा झोका
अन आशयाची अंगाई
तिचा शाकार सर्वदूर जावा म्हणून
कवी निद्रेच्या तळागाळात
सुद्धा पेरत असतो निर्मितीच बीज
आपल्या अस्तित्वाची पाळ मूळ खोलवर रोवण्यासाठी
निरज पुरुषोत्तम चौधरी
17/03/2022
Great...!!!
ReplyDeleteThank you..😊
ReplyDeleteMast👌👌
ReplyDelete